Mijn kind loopt vast en ik weet niet meer wat ik moet doen

Je kind lag gisteren weer op de bank. Schoenen uitgetrapt, jas en tas er naast. Wilde niet praten, maar wel chips en snoep. Compleet overbelast en overprikkeld. Dag in, dag uit.

En jij staat erbij.

Je hebt al zoveel geprobeerd. De huisarts, die kon niets vinden. De schoolpsycholoog, daar wilde je kind niet meer heen. Misschien de GGZ, een andere school, thuisonderwijs, of gewoon helemaal niets meer? Gewoon rust?

Maar ergens weet je: dit gaat ook niet vanzelf over met rust.

Je kind is niet lui. Je kind is vol.

Een kind dat vastloopt, heeft meestal jarenlang heel hard zijn best gedaan. Om mee te komen. Om aardig gevonden te worden. Om te voldoen aan wat school, thuis en de wereld van hem of haar vroeg.

Op een gegeven moment houdt je kind het niet meer vol.

Dat uit zich anders bij elk kind. Bij het ene kind is het buikpijn of hoofdpijn waarvoor de dokter niets vindt. Bij het andere zijn het driftbuien of juist een ijzige stilte. Of een lijf dat trilt zonder reden. Een kind dat gewoon... niet meer kan.

Dat is geen gedragsprobleem. Dat is een zenuwstelsel dat zegt: genoeg.

Wat er vaak onder zit

Langdurige stress, ook de kleine, dagelijkse stress van je niet begrepen voelen, van te hard je best moeten doen, van altijd 'aan' moeten staan: zet zich vast in het lijf. Als herinnering, en als spanning. Als een alarmsysteem dat maar niet uitschakelt en aan blijft staan.

Bij gevoelige kinderen, hoogsensitieve kinderen, hoogbegaafde kinderen, gaat dat proces nog sneller en dieper. Omdat ze meer voelen. Intenser verwerken. Meer met zich meedragen dan je van buitenaf ziet.

Traditionele therapie helpt dan soms niet meer. Omdat praten over iets, niet hetzelfde is als het uit het lijf halen.

Wat ik doe

Ik ben Bregje van Hemert, psychosomatisch kinesioloog in Hilversum.

Ik werk met kinderen die vastlopen, om wat voor reden dan ook. Ik werk lichaamsgericht en kijk met jouw kind wat zijn of haar lijf laat zien.

Via zachte spiertesten zoek ik waar de spanning zit. Wat het zenuwstelsel nodig heeft om weer een klein beetje veiligheid te voelen. Ik leg altijd stapsgewijs uit wat ik doe: want juist kinderen die al veel hebben meegemaakt, vinden het fijn te weten wat ze kunnen verwachten.

Je hoeft geen heldere vraag te hebben. Je hoeft geen diagnose mee te brengen. Het enige wat nodig is, is dat gevoel: Mijn kind zit niet lekker in zijn vel, hier klopt iets niet, en ik wil het hierbij niet laten zitten.

Geen verwijzing nodig. Geen wachtlijst. Vergoeding mogelijk via aanvullende verzekering.

Kan een kind lichamelijke klachten hebben door stress? Ja. Een overbelast zenuwstelsel uit zich vaak in echte, lichamelijke klachten: zoals vermoeidheid, buikpijn, hoofdpijn of trillingen, ook als (bloed)onderzoek niets aantoont.

Wat als mijn kind al therapie heeft gehad maar nog steeds vastloopt? Dat betekent niet dat er geen oplossing is. Het betekent soms dat een lichaamsgerichte aanpak beter past dan een praat-gebaseerde therapie.

Helpt kinesiologie bij kinderen die niet meer naar school gaan? In mijn praktijk werk ik regelmatig met kinderen die langdurig thuis zitten. We beginnen altijd waar het kind nu behoefte aan heeft, zonder druk, zonder haast.