Je kind lag gisteren weer op de bank. Schoenen uitgetrapt, jas en tas er naast. Wilde niet praten, maar wel chips en snoep. Compleet overbelast en overprikkeld. Dag in, dag uit. En jij staat erbij. Je hebt al zoveel geprobeerd. De huisarts, die kon niets vinden. De schoolpsycholoog, daar wilde je kind niet meer heen. Misschien de GGZ, een andere school, thuisonderwijs, of gewoon helemaal niets meer? Gewoon rust? Maar ergens weet je: dit gaat ook niet vanzelf over met rust. Je